Bu fotoğrafın altına yazacağım satır o ân dilimdeydi, henüz çekerken:
"Sen
genç
/Sevdan ölünecek kadar güzel.." diye söylendimdi.. Ama bugün
Kızılay metrosunda gördüğüm bi hâl akşama kadar çıkmadı aklımdan, bilen
bilir yerin dibinden, görmek için gökyüzünü bayağı bi merdiven çıkarız;
yine böyle bi ân, yine o bilindik kıyamet kalabalık, önümde bir çift,
orta yaşın biraz üstü, önde erkek, elleri arkasında, arkasına bakmayan,
bi başınaymışcasına kalabalığa karışan.. Ardında merdiven çıkmakta
zorlanan eşi, kadın göğü görene dek eşinin kolundan tutunup, ondan
destek almaya çalıştı, ama adam öylesine bî'haber gidiyordu ki, her
seferinde başarısız oldu kadın ve defalarca oldu bu. Sonra bu fotoğraf
geldi aklıma, adamlık bu fotoğraftaki gibiydi, attığı adımları dahi aynı
olmaktı kimi zaman, yanyana yürümekti, omuz omuza.. Emanete ne çok
ihanet ettiniz efendiler, size bu âlemde destek olsun diye vâredilenlere
ne kadar kendi "malınızmışçasına" hoyratlığınızı kustunuz..
-ondokuznisanikibinonbeş/ankara-
